Vanaf mijn zestiende stond mijn leven in het teken van klachten die niemand echt kon plaatsen. Heftige PMS, buikpijn, terugkerende voorhoofdsholteontstekingen en een lichaam dat voortdurend leek te vechten. De huisarts keek in het begin nog mee, maar al snel werd elke klacht beantwoord met hetzelfde recept: antibiotica.

Ik kreeg ze zó vaak dat het op een gegeven moment bijna standaard werd. De laatste keer kreeg ik drie antibiotica-kuren achter elkaar — van de ene ontsteking rolde ik zo de volgende in. Het voelde alsof mijn lichaam steeds harder riep, en ik alleen maar verder van mezelf afdreef.

Ik slikte al sinds jonge leeftijd de pil, en toen ik in 2020 besloot ermee te stoppen, duurde het acht maanden voordat mijn cyclus überhaupt een beetje op gang kwam. Mijn eerste menstruatie duurde drie weken en was alles behalve normaal. Mijn hormonen waren uitgeput, mijn lichaam in de war en ik voelde dat er iets moest veranderen.

Sinds 2021 ben ik daarom een andere weg ingeslagen. Ik liet uitgebreide bloedonderzoeken doen bij een orthomoleculair therapeut, keek naar mijn mineralen-, vitamine- en hormoonstatus, en begon langzaam maar bewust mijn lichaam opnieuw op te bouwen. 

Geen pleisters meer plakken, maar de oorzaak begrijpen.

Deze zoektocht bracht me dichter bij mezelf dan ooit — ook in mijn jarenlange strijd met psoriasis, dat me leerde hoe groot de invloed is van stress, voeding, balans en leefstijl op je huid én je energie.

Mijn fascinatie voor hoe het lichaam werkt was er altijd al. Daarom studeerde ik tot gewichtsconsulent: ik wilde begrijpen hoe afvallen, hormonen en energie écht werken. Niet vanuit diëten, maar vanuit het lijf. Toen ik daarna ontdekte hoeveel invloed de menstruatiecyclus heeft op vitaliteit, gewicht, energie en herstel, viel alles voor mij samen.

En nu denk ik; dit moet iedereen weten!